Doświadczenia żeglarzy takich jak Drakę i Hawkins pokazują, jak ważnymi zjawiskami w wojnie morskiej w tamtych czasach były piractwo i korsarstwo, których głównym celem było zdobycie bogatych łupów. Wokół każdego miejsca, gdzie miał się odbyć przeładunek cennego towaru, krążyły wrogie okręty. W tym czasie istniał zwyczaj nadawania przez władców właścicielom prywatnych okrętów prawa do atakowania jednostek przeciwnika, niejako w ich imieniu. W późniejszym okresie system ten został sformalizowany - dowódca okrętu otrzymywał tak zwany list królewski uprawniający go do atakowania jednostek wroga. Ludzie uprawiający proceder korsarstwa, czy inaczej kaperstwa, często nie różnili się zbytnio od zwykłych piratów. Na przykład okręty hiszpańskiej „srebrnej floty"', które płynęły każdego roku z Nowego Świata do Hiszpanii, wioząc ogromne ilości srebra i złota, były dla piratów wymarzonym celem. Jednym z najsłynniejszych epizodów w historii korsarstwa była straceńcza walka okrętu Revenge dowodzonego przez Richarda Grenville'a przeciwko przeważającym siłom hiszpańskim w roku 1591. W rzeczywistości czyn Grenville'a nie był tak bohaterski, jak pisali niegdyś kronikarze angielscy - czyhał on na statki handlowe przewożące kosztowności i przypadkiem natknął się na okręty eskorty.