Taktyczną innowacją pochodzącą z wojen angielsko-holenderskich była metoda walki w szyku liniowym zwanym też szykiem torowym. Podczas gdy galery atakowały okręty przeciwnika czołowo, jednostki takie jak Sovereign ofthe Seas zadawały wrogowi największe straty, gdy ustawione były burtą w kierunku celu. W czasie wojen z armadą hiszpańską Anglicy starali się uszkodzić galeony hiszpańskie, strzelając z bardzo dużej odległości i ich okręty mogły walczyć w luźnym szyku tzw. roju), jednak doświadczenia z pierwszej wojny angielsko-holenderskiej pokazały, że duże okręty zgrupowane w szyku liniowym, stojąc burtami do przeciwnika, dysponowały potężną siłą ognia. N"a niewielkich dystansach nie można się jej było w żaden sposób przeciwstawić. Założenia tej taktyki zostały sformułowane w Instrukcjach do walki, które admiralicja wydała w roku 1653. Skuteczność walki w szyku liniowym była tak duża, że dowództwo floty upierało się, by formować szyk w każdych warunkach i oficerom bardzo trudno było go modyfikować. Szykowi nadawano takie znaczenie, że największe okręty Królewskiej Marynarki Wojennej, a potem także innych flot, określano jako okręty liniowe.